YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/111
KARAR NO : 2017/3158
KARAR TARİHİ : 12.04.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 63, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11 /2014 tarih, 2014/160 – 2014/278 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 19.06.2014 tarih, 2011/18641 esas, 2014/15245 sayılı kararın yer alan ” 1- Oluşa ve kabule göre; sanıklar ile ölen ve ailesinin akraba oldukları, olaydan 5-6 yıl önce meydana gelen bir anlaşmazlık nedeniyle birbirleri ile konuşmadıkları, sanığın, sabah 06:30 – 07:00 sularında evinin dışında hayvanlarını çobana teslim etmek için bulunduğu sırada, motosikleti ile yoldan geçmekte olan ölene sövdüğü, bunun üzerine motosikletten inen ölenle, sanığın kavga etmesine araya giren kişilerin engel olduğu, ölenin evine gitmesinden sonra, sanıkla ölen arasındaki tartışmada seslere uyanan, sanığın kardeşi … ‘in sanıkla birlikte ölenin evi önüne giderek, ölenin dışarı çıkması için bağırdığı, dışarı çıkan ölenin babası … ile …’in; ölen ilede sanığın kavgaya tutuştukları sanık ile ölenin kavga sırasında yere düşerek bir birlerine sarılıp vurmaya devam ettikleri, tarafların araya giren kişiler tarafından ayrıldığı, olaya jandarmaya müdahalesi ile başlayan sorulşturmada ölenin adli rapor için, kendi aracıyla hastaneye gitmesinden sonra, ifadesinin alınması için Jandarma karakoluna geldiği yemekhanede ifade vermek için beklediği esnada sabah 09:00 sularında masanın üzerine düşmesi üzerine, ölenin önce Mustafabeyli Sağlık Ocağına götürülüp, oradan sevk edildiği Osmaniye Devlet Hastanesinde öldüğünün tespit edildiği olayda ;
İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulunun 07.11.2007 tarihli raporunda, ölenin otopsi raporunda kişinin vucudunda ölüme neden olabilecek nitelikte travmatik değişim tanımlanmadığı, tanımlanan travmatik değişimlerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte oldukları, yine otopside kalp ve akciğer ağırlıkları artmış, histopatolojik incelemede akciğerde ödem, fokal endizem, bol serbest ve hemosiderin yüklü makrofajlar bulunduğu, kroner arterde lümeni %70-80 daraltıcı özellikte atherosklerotik plaklar bulunduğu, myokardinal liflerde kronik hipoksik değişiklikler tarif edildiğine göre, kişide kronik kalp damar hastalığı bulunduğu
ve ölümünün, kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının karıştığı olayın efor ve stresiyle aktif hale geçmesine bağlı dolaşım solunum durmasından ileri geldiği, olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilmiş ise de, yaşanan kavga olayı ile ölüm arasında illiyet bağının kurulmuş olmasının, olayın meydana gelmesinden sonra geçen süre ve bu süreç içerisinde ölenin hastanede muayene olması da nazara alındığında, sanığı meydana gelen ölüm sonucundan sorumlu tutmak için yeterli olmadığı, ölenin kalp damar rahatsızlığının öleninin ailesi tarafından dahi bilinmediği bu itibarla, sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunun yasal unsurlarlarının somut olayda gerçekleşmediği; sanığın eyleminin TCK’nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 2- Kabul ve uygulamaya göre ;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,” şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK’nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.