Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/2308 E. 2017/5316 K. 19.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2308
KARAR NO : 2017/5316
KARAR TARİHİ : 19.06.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 100 TL maddi ve 750 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile temyiz vasfında olmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı vekili açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;
03.06.2014 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 09.06.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiş, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirtilen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması ile öğretim üyesi olarak görev yapan davacının gözaltında kalması nedeniyle maaşında kesinti yapıldığına dair iddia ve bu konuda herhangi bir talep bulunmadığı, davacı tarafça beraat edilen ceza dava dosyasına ilişkin vekalet ücreti ile ceza yargılaması nedeniyle yapılan yol masraflarının maddi tazminat olarak ödenmesinin talep edildiği, ibraz edilen serbest meslek makbuzunun beraat karar tarihinden sonra düzenlenmiş olması nedeniyle maddi zarar hesabında dikkate alınamayacağı, ceza yargılaması nedeniyle yapılan yol masraflarının da maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği dikkate alınarak maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine 100 TL maddi tazminata hükmolunması ve maddi tazminat yönünden beraat karar tarihi olan 16.04.2014 tarihinden itibaren faize hükmolunması talep edildiği dikkate alınmadan, 18.05.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.