YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3757
KARAR NO : 2017/8729
KARAR TARİHİ : 09.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık …’in, 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5. maddesi gereğince 9 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına dair Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/360 esas, 2015/792 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/07/2017 gün ve 94660652-105-50-7678-2017-KYB istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/08/2017 gün ve 2017/47868 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Dosya kapsamına göre; 2918 sayılı Kanun’un 48. maddesinde uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmelerinin yasaklandığı ve yaptırıma bağlandığı, 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinde ise belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, mağdurun sanığın sorumluluğunda olan oyun parkında bulunan rodeo isimli plastikten yapılmış boğadan düşerek yaralandığı olayda sanığın yaptığı işin meslek ve sanat niteliğinde olmadığı gibi trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeden hakkında 9 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 28/07/2017 gün ve 94660652-105-50-7678-2017-KYB sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/08/2017 gün ve 2017/47868 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup; mağdurun sanığın sorumluluğunda olan oyun parkında bulunan rodeo isimli plastikten yapılmış boğadan düşerek yaralandığı olayda, sanığın yaptığı işin sanığın yaptığı işin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı, ayrıca sanığın trafik düzeninin gerektirdiği aykırılıktan da mahkum olmadığı gözetilmeden, hakkında 9 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinde ve dosya kapsamında bulunmayan sanık … hakkındaki denetim süresinde yeniden suç işlediğinden bahisle Nevşehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/660 esas ve 2014/62 karar sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmesinde isabet görülmemekle;
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/360 esas, 2015/792 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 8. bendinin hükümden çıkarılmasına, kanun yararına bozma konusu yapılmasa da, talebin kabulü nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırılıklar asıl talepte mündemiç olması nedeniyle re’sen düzeltilmesi gerektiğinden bu uygulamanın sonucu olarak, hükmün 9.bendinin de hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.