YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7133
KARAR NO : 2019/4605
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık …’ın …. ilçesi …. mahallesinde bulunan kendisine ait binada inşaat işleri ile ilgili olarak sanık … ile anlaştığı, sanık …’ın yanında çalıştıracak olduğu işçileri bizzat kendisi seçerek ekip kurmak yoluyla inşaata başladığı, işçilerin çalışmış oldukları binanın teras katında geceleri konakladıkları, olay günü gece 00:30 saatlerinde müteveffa …’in uyandığı ve 4. Katta bulunan teras katından zemin katta bulunan lavaboya gitmek isterken 4. Kattan düşerek hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve kaldırıldığı Malatya Devlet Hastanesinde hayatını kaybettiği olayda; Adli Tıp Kurumu Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 23.07.2015 tarih ve 2014/2650/415/416 sayılı otopsi raporunda; “…Kişinin ölüm sebebinin tespiti için otopsi ve olay yeri görüntülerini içerir CD’leri, tüm tıbbi belgeleri ve ifadeleri içerir tüm adli tahkikat dosyası gönderilerek İstanbul Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olduğu…” kanaatinin bildirildiği anlaşılmakla, ölene ait tüm tedavi evraklarının temini ile kişinin kesin ölüm sebebinin tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.