YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7916
KARAR NO : 2019/94
KARAR TARİHİ : 07.01.2019
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 1.643,70’şer TL maddi ve 3.000’er TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine
Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacılar vekili tarafından dava açıldıktan sonra davacı …’ın 05.05.2014 tarihli dilekçesinde, beraat ettiği ceza dava dosyasının tazminat aşamasına gelmesini istemediğini ve açılan tazminat dava dosyasının durdurulmasını istediğini belirttiği dikkate alınarak, davacı … yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Davacı tarafça gözaltı süresine ilişkin olarak tazminat talebinde bulunulmadığı ve temyiz incelemesi sırasında Dairemizce Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede, davacı …’un tutuklu kaldığı sürenin Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2016 tarihli kararı ile aynı mahkemenin 2013/67 Esas – 2013/149 Karar sayılı ceza dava dosyasındaki mahkumiyetinden mahsubuna karar verildiği dikkate alınarak, CMK’nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak davacı … lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin lüzumu,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.