YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10919
KARAR NO : 2021/4822
KARAR TARİHİ : 14.06.2021
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 251.372 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/592 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacıya ait 8 adet gebe düveye el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,
Davacının 504.488 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede davacının tazminat isteme koşullarının oluştuğu ve esas hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 251.372 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin tüm, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacıya ait el konulan 8 adet gebe düveye el konulması nedeniyle uğranılan zararın, el konulduğu tarihteki piyasa koşullarına göre belirlenen fiyatı üzerinden belirlenecek bedelin maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden, davacının yoksun kaldığı kar ve muhtemel zararların hesaba katılması suretiyle maddi zararı belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.