YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11671
KARAR NO : 2023/381
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/429 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 137 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fırkası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.07.2019 tarihli ve 2016/336087 sayılı, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın, sanığın yetkilisi olduğu sürücü kursuna SRC belgesi almak için başvurduğu, sanığın katılana ait başvuru evraklarını SRC belgesi verme yetkisi bulunmadığı için katılanın bilgisi ve rızası dışında farklı bir sürücü kursuna vererek kayıt yapılmasını sağladığı iddia ve kabul edilen olayda sanık hakkında ek savunma hakkı verilerek mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak katılana ait kişisel verileri paylaşması nedeniyle verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkûmiyete ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; katılanın sanığın yetkilisi olduğu sürücü kursuna SRC belgesi almak için başvurduğu, sanığın katılana ait başvuru evraklarını SRC belgesi verme yetkisi bulunmadığı için katılanın bilgisi ve rızası dışında farklı bir sürücü kursuna vererek kayıt yapılmasını sağladığı iddia ve kabul edilen olayda; katılanın SRC belgesi almak için gerekli eğitimi alıp başarılı olduğuna ilişkin dosya arasında bulunan evrak ve üç aşamalı bir sınavın ilk iki aşamasına giren katılanın son aşamada sınav yerinin başka bir il merkezi olarak belirlenmesi nedeniyle sınava girememesi üzerine başarısız olunmasından sonra söz konusu başvuru belgelerinin başka bir sürücü kursuna verilip kayıt yapıldığının öğrenilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve sonuç olarak SRC belgesi için alınan belgelerin bu amaçla kullanılmış olması hep birlikte değerledirildiğinde sanığın mahkûmiyetine yeterliği katılanın soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından atılı suçtan sanık hakkında beraate karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/429 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.