YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12234
KARAR NO : 2020/4282
KARAR TARİHİ : 07.09.2020
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tek taraflı maddi hasarlı ve kendisinin yaralanmasıyla neticelenen trafik kazasına karışan sanığın, yapılan kontrolünde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,45 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-Sanığa ait adli sicil kaydındaki Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2013 tarihli ve 2012/17 Esas, 2013/14 Karar sayılı, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 540 TL’den ibaret adli para cezasının, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin ve yine sanığın adli sicil kaydında bulunan Babeski Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/66 esas, 2007/259 karar sayılı ilamı ile verilen 05.11.2010 tarihinde kesinleşen ancak yerine getirme tarihi adli sicil kaydında görünmeyen 3 ay 26 gün hapis cezasına ilişkin ilamın da tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceği araştırılmadan yazılı şekilde sanık hakkında kesin nitelikteki mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.