YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2770
KARAR NO : 2021/1135
KARAR TARİHİ : 04.02.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 09/05/2016
Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK’nın 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında “Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326 ve 5271 sayılı CMK’nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.” hususlarına yer verilmiş olup; Dairemizin 24/02/2014 tarihli ve 2013/3135 Esas – 2014/4475 Karar sayılı bozma ilamı sanık aleyhine olmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın usulüne uygun bozma ilamı ekli davetiye ile çağrılması ve duruşmaya gelmeyen sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması gerekirken sanık müdafinin beyanı ile yetinilerek, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesinin ihlal edilmiş bulunması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.