YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3660
KARAR NO : 2019/8249
KARAR TARİHİ : 09.07.2019

Mahkemesi : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile 765 sayılı TCK’nın 455/1,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 765 Sayılı TCK’nın 455/1, 455/son, 59/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 93-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2011 tarihli ve 2011/94 esas, 2011/115 karar sayılı kararının 07.06.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 17.05.2016 tarihinde 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunu işlediği ve Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 29.06.2018 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/291 esas, 2018/298 karar sayılı sayılı kararını kapsayan dosya incelendi
Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 19.04.2011 tarihli kararın kesinleşme tarihi olan 07.06.2011 tarihinden itibaren denetim süresi içinde verilen mahkumiyet kararına konu ikinci suçun işlendiği 17.05.2016 tarihine kadar CMK’nın 231/8. maddesi gereğince dava zamanaşımının durduğu, bu sürenin eklenmesi halinde suç tarihi ile inceleme tarihi arasında sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün sair yönleri incelenmeksizin, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 09.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.