YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4230
KARAR NO : 2021/2897
KARAR TARİHİ : 22.03.2021

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddi (Asıl karar) Temyiz isteminin reddi (Ek karar)

Davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekilinin yüzüne karşı verilen hükmün davacı vekilince 29.04.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak sehven farklı mahkemeye gönderildiği, bu hususun UYAP üzerinden temin edilen belgelerle de ispatlandığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından, temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/16628 soruşturma sayılı dosyası incelendiğinde davacı hakkında üzerine atılı Kasten Öldürme suçundan 16.01.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın davacı vekiline 04.02.2015 tarihinde tebliği edildiği görülmekle, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği dikkate alınarak, davanın 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde 18.01.2016 tarihinde açıldığı gözetilerek esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde üç aylık süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” yerine, “Yakalama veya tutuklama sonrası KYO veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat” olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.