YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5750
KARAR NO : 2020/6411
KARAR TARİHİ : 25.11.2020
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle ölüme neden olma
Uygulama : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
….Tarım Ürünleri Otomativ Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde fabrika sorumlu müdürü …’nun faaliyet gösterdiği çeltik fabrikasının bir bölümünde bulunan beton zemin üzerine yaklaşık 1000 m² temelsiz açık garaj sundurma işini, ürün ve malzeme tedariğinin kendisi tarafından; işçilik ve iş sağlığı ve güvenliğinin ise taşeron firma tarafından yerine getirilmek üzere … firması sahibi ve yetkili kişisi olan sanık … ile imzaladığı 01.05.2014 tarihli sözleşme gereğince, … firmasında kaynak işçisi olarak çalışan …‘ın çelik konstrüksiyon sundurma işini yaptığı sırada iskele üzerinde elektrik akımına kapılarak düşmesi ile 17.10.2014 tarihli Adli Tip Kurumu raporuna göre vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu ölmesine neden olduğu olayda; sanığın kusur durumunun tespitine ilişkin soruşturma aşamasında tek kişilik bilirkişiden alınan 06.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda … Tarım Ürünleri Otomativ Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin kusursuz, sanık …‘ın tali kusurlu olduğu; yargılama sırasında elektrik mühendisi ve iş güvenliği uzmanı 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 27.04.2015 tarihli raporda ise …’nun tali kusurlu, sanık …‘ın ise asli kusurlu olduğunun belirtilmesi, aynı mahkemenin 2016/1 Esas, 2016/125 Karar sayılı, 08.03.2016 tarihli kararı ile aynı raporlar doğrultusunda …‘nun tali kusurlu olarak kabul edilmesi, mahkemece anahtar teslimi yerine işçilik hizmeti alınarak yaptırılan işle ilgili sanığın kusur durumu konusunda hangi rapora neden üstünlük tanındığı karar yerinde yeterince tartışılmadan sanık …’ın tali kusurlu olarak kabul edilmesi, kusur yönünden maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp olayın etraflıca aydınlatılması ve kusur oranının dosya kapsamına uygun belirlenmesi bakımından, her iki dosyanın birleştirilip yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre ise;
1-Sanığın TCK’nın 85/1, 62. maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasın üzerinden aynı kanunun 50/4 ve 50/1-a maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak gün adli para cezasının 605 gün yerine 600 gün ve 52/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç adli para cezasının 12100 TL yerine 12000 TL olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.