Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2019/6361 E. 2020/6287 K. 24.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6361
KARAR NO : 2020/6287
KARAR TARİHİ : 24.11.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1, 3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 1,33 promil alkollü olduğu halde idaresindeki motosiklet ile yerleşim içi tek yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken soldaki sokağa dönüş yapmak amacıyla plastik dubalarla bölünmüş olan yolun karşı istikametine geçerek karşı istikametten gelen ölenin idaresindeki motosiklet ile çarpıştığı olayda, tam kusurlu olan sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin katılanın ehliyetinin olmadığı ve hızlı seyrettiği, bu hususların dikkate alınmadığı, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, katılanlar vekilinin ise sanığın kazada tam kusurlu olduğu, daha önce de alkollü araç kullanması nedeniyle hakkında işlem yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Tespit edilen alkol miktarı ve sanığın soldaki sokağa dönüş yapmak için bölünmüş yolda ters yöne girerek seyrettiği dikkate alındığında, sanık hakkında belirlenen temel cezasında TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması sırasında, alt sınırdan uzaklaşılarak artırım yapılması gerekirken 1/3 oranında artırım yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,
2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.