YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6655
KARAR NO : 2020/4789
KARAR TARİHİ : 05.10.2020
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
… Devlet Hastanesi’nde ambulans şoförü olarak görev yapan sanığın, olay tarihinde, hastaneden aldığı hastayı evine bırakmak üzere görevlendirildiği, idaresindeki ambulans ile gündüz vakti, meskun mahal ve hız limitinin 110 km/saat olduğu tek yönlü yolda, ambulans içinde hasta ve görevli hemşire ile birlikte, tepe lambası yanmadan ve siren sesi olmadan seyir halinde iken, olay yeri kontrolsüz kavşağa geldiğinde, kendi seyir yönüne dur işaret levhası olmasına rağmen, kavşağa kontrolsüz şekilde girdiği ve sağından kavşağa giren katılan idaresindeki otomobilin sol arka kapısına çarpmak suretiyle, otomobilin takla attığı ve iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın cezanın fazla olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
CMK’nın 231/11. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan … 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/40-2012/222 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden 4 (dört) numaralı fıkranın çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.