YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7915
KARAR NO : 2020/6217
KARAR TARİHİ : 23.11.2020
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1, 52/2, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın, katılan …’nın 30/12/2015 tarihli duruşma esnasında bildirdiği “İçmeler Mahallesi Denizgülü Sokak No: 17/1 Tuzla/İSTANBUL” adresine mernis şerhli olarak tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanığın mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı anlaşılmakla, gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre Katılan …’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, ayrıca suçtan zarar gören 16/01/2006 doğumlu mağdur …, 27/10/2010 doğumlu mağdur …, 22/12/2014 doğumlu mağdur …, 17/11/2008 doğumlu mağdur …’in kanuni temsilcilerinin davaya katılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK’nın 234/2. maddesi uyarınca, yaşı küçük mağdurlara yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığı anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük olan mağdurlara 5271 sayılı CMK’nın 234/2. maddesi uyarınca vekil atanması ile gerekçeli kararın bu vekile tebliğ edilmesi, mağdurlar vekilince verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin ve bu konudaki ek tebliğnamenin eklenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.