Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2019/8956 E. 2021/1552 K. 15.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8956
KARAR NO : 2021/1552
KARAR TARİHİ : 15.02.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan …, … vekili, mağdur … vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A) … vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
6284 sayılı Yasanın 20. maddesinin 2. fıkrasında “…Bakanlık gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her türlü davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir.” denilmekle, maddenin amacının kasıtlı olarak gerçekleştirilen şiddet veya şiddet tehlikesi halinde mağdur olan koruma altındaki çocukların hukuken haklarının korunması olduğu; somut olayda maddede belirtilen şekilde bir şiddet veya şiddet tehlikesi olmadığı ve bu suretle … vekilinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
B) Katılan … ve mağdur … vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;
Katılan … … ile sanığın müşterek çocuğu olan ve velayeti sanıkta bulunan mağdurun olay günü elinde yanık ve çizik izleri olduğunu görerek katılan … …’ın sanık hakkında şikayetçi olduğu olayda;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan … ve mağdur … vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sabit olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.