Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/1522 E. 2020/6029 K. 16.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1522
KARAR NO : 2020/6029
KARAR TARİHİ : 16.11.2020

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarih, 2011/42 esas, 2011/107 karar sayılı kararının 07/04/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2013 tarihli ve 2013/266 E.- 2013/478 K. sayılı kararı ile sanığın deneme süresi içerisinde 2012 yılında işlediği mala zarar verme suçu nedeniyle, TCK’nın 151/1. maddeleri gereğince 1.200 TL adli para cezası mahkumiyet hükmünün 07/06/2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, 22.03.2011 tarihli hükmün CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli,2013/368 esas, 2016/14 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın denetim süresinde işlediği Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2013 tarihli ve 2013/266 E.- 2013/478 sayılı karar sayılı ilamındaki mahkumiyet hükmü TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olup, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş olup, TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre ihbara konu hüküm ile ilgili uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.