YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3293
KARAR NO : 2023/4880
KARAR TARİHİ : 09.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/77 E., 2015/467 K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun’un 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 52/2, 53 ve 51 inci maddenin birinci ve üçüncü birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.09.2020 tarihli, 2016/52816 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemenin Kabulü
“İddia, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu, fotoğraflar, işaretli sit alanı haritası, kurul kararları ile dosyadaki tüm tutanak ve belgelerden sanığın üzerine atılı 2863 sayılı yasanın 65/1 maddesine muhalefet suçunu işlediği hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde sübuta erdiğinin hukuki ve vicdani kanaatine varıldığından, sanığın eylemine uyan 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 5728 sayılı Kanun’un 408. maddesi ile değişik 65/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.”
2. Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10.03.1979 tarihli ve A-1605 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalmakta iken, Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20.12.2011 tarihli ve 107 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik ve kentsel sit kapsamına alınan, mülkiyeti Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı 574 parselde kain taşınmaz üzerine bina inşa ettiği iddiasıyla sanık hakkında dava açılmıştır.
3. Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmıştır.
IV.GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “14.08.2014” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
2. T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/467 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.