Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/4042 E. 2022/3659 K. 12.05.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4042
KARAR NO : 2022/3659
KARAR TARİHİ : 12.05.2022

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62, 53/1, 53/6,63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık, saat 23:40 sıralarında, yönetimindeki otomobil ile olaydan bir saat sonra yapılan ölçüme göre 76 promil alkollü olarak TEM Otoyolunda seyrettiği sırada önünde, kendisi ile aynı istikamette seyretmekte olan sürücü Halil idaresindeki otomobile arkadan çarpması sonucu, sanığın aracındaki 1 yolcunun öldüğü, biri basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, diğeri ağır 6 kemik kırığı ve orgav işlev kaybı açısından 18 ay sonra muayene edilmesi gerekecek şekilde olmak üzere 2 kişinin yaralandığı, sanığın arkadan çarptığı araçta bulunan 1 yolcunun öldüğü, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, diğeri ise ağır 6 kemik kırığı ve diz altı amputasyon nedeniyle organ işlev kaybı niteliğinde yaralandığı, sanığın 24.04.2015 tarihli sorgu ifadesinde olay sırasında aracın hızının 160-170 km olduğunu belirttiği, iki kişinin ölümünden ve sanıktan şikayetçi olan iki yaralıdan sanığın tam kusurlu olarak sorumlu olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. bendinde yer alan TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.