Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/430 E. 2021/1487 K. 15.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/430
KARAR NO : 2021/1487
KARAR TARİHİ : 15.02.2021

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak 12.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 23.03.2017 tarihli, 2017/147 Esas, 2017/338 Karar sayılı “Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2016 tarih, 2016/53 Esas, 2016/365 sayılı kararında, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükmünün kaldırılarak 12.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan11.03.2012 -22.03.2013 tarihleri arasında 1 yıl 11 gün gözaltında ve tutuklu kalıp beraat eden davacının, 50.000 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminat talebinde yerel mahkemece 29.447,28 TL maddi, 35.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün sadece davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince, maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminata ilişkin hükmün ise kaldırılarak 12.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup,
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve davacının reddedilen tazminat miktarının 23.000 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısından kesin oluğu ve davalı vekilinin temyiz istemininde katılma yolu ile yapılması nedeniyle davacı tarafın kendisi açısından kesin olan hükme yönelik temyiz istemine bağlı olarak davalı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı görülmekle;
6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin ve katılma yolu ile yapılan davalı vekilinin temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 15.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.