Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/4698 E. 2023/542 K. 23.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4698
KARAR NO : 2023/542
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle öldürme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenler sanıklar müdafiilerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 Tarihli ve 2014/1904 Esas, 2015/1728 Karar Sayılı Kararı ile

1.Sanıklardan …’ın taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanıklardan …’ın taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.10.2020 tarihli ve 2016/155274 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Sanığın kusuru olmadığına,

2. Eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine,

3.Fazla ceza verildiğine ilişkindir.

B. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemenin Kabulü
1.20/03/2014 tarihi saat 15.30 sıralarında sanık …’a ait Sever Isı isimli işyerine, sanık …’ın deposunda sızıntılar olduğunu söyleyerek geldiği, işçi … … Erarslan’a işi teslim ettiği, kaynak yaparak depodaki sızıntıları önlemesini istediği, … … Erarslan’ın depoya kaynak yapması esnasında patlama meydana geldiği ve … … Erarslan’ın öldüğü, sanıkların bu kapsamda taksirle öldürme suçunu işledikleri anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanıklar aşamalardaki beyanlarında yüklenen suçlamayı kabul etmediklerini, kusurlarının olmadığını, haklarında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep ettikleri anlaşılmıştır.

3. Ölenin eşinin ve annesinin aşamalarda sanıklar hakkında şikayetçi olduğu, katılma talebinde bulundukları görülmüştür.

4. Soruşturma aşamasında makine mühendisi, elektrik elektronik mühendisi ve … güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen mahkeme keşfi ve 26/08/2014 tarihli bilirkişi raporunda, işyeri sahibi sanık …’ın herhangi bir ustalık belgesi olmadan … yeri açmak ve hiçbir belgesi, eğitimi ve deneyimi olmayan kişileri tehlikeli işlerde çalıştırmak ve bunlarla ilgili tehlikeli … sınıfındaki tedbirleri almamak sebebi ile 4/8 oranında kusurlu olduğu, sanık …’ın … yerine tehlikeli … (stok mazot deposu talidatı) olduğunu bilerek … getiren ve uyarı yapmadan deneyimsiz kişilere tadilat yaptırması nedeni ile 2/8 oranında kusurlu olduğu, ölen işyeri çalışanı …’ın eğitim belgesi ve deneyimi olmadan kendisi insiyatif kullanarak, patlayıcı ve parlayıcı depoda tehlikeli işleri yapması sebebi ile 2/8 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

5. Sanıkların güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

1. Sanıklar Müdafiilerinin Kusura ve Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Soruşturma aşamasında yaptırılan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsam ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümlerde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık … Müdafiinin Temel Ceza Miktarına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanıkların taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak ölüme sebebiyet veren sanık … hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temel ceza miktarına ilişkin temyiz istemi yönünden hükümlerde bu yönler itibari ile bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 Tarihli ve 2014/1904 Esas, 2015/1728 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına
TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.