Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/873 E. 2021/6600 K. 06.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/873
KARAR NO : 2021/6600
KARAR TARİHİ : 06.10.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasıyla, TCK’nın 89/4, 22/3. ve 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği ayrıca Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin 2. fıkrasında “Muhattap ölmüşse veya gösterilen adresten sürekli olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebliğ memurunca tespit edilememişse tebligat evrakı, tebligatı çıkaran mercie geri gönderilir” hükmünün düzenlendiği, katılan …’ın yokluğunda verilen 17/05/2016 tarihli kararın tebliği için adı geçen katılanın 15/06/2011 tarihli duruşmada beyanı alınırken bildirdiği en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunun 21/1. maddesi gereğince tebliğe çıkarıldığı, muhattabın gösterilen ismen tanınmıyor/taşınmış olduğunun tespit edildiği, bu sebeple yeni adresinin de tespit edilememiş olması karşısında devamlı surette adreste bulunmayan katılana yapılan tebliğ evrakının bila tebliğ iade edilmesi gerekirken, tebliğ memuru tarafından Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında, katılan …’a 17/05/2016 tarihli gerekçeli kararın mernis adresine “tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle sanığın temyiz dilekçesi ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edilip, tebellüğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/10/2021tarihinde oybirliğiyle karar verildi.