Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/9516 E. 2023/4414 K. 26.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9516
KARAR NO : 2023/4414
KARAR TARİHİ : 26.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1057 – 2016/735
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Davanın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/1057 Esas, 2016/735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.10.2020 tarihli, 2016/341466 sayılı ve “Sanığın sit alanı içinde izinsiz yapı faaliyetinde bulunması sebebiyle, hakkında imar kirliliğine neden olma ve 2863 sayılı Kanun’a muhalefet eylemlerinden dava açıldığı, gerek TCK’nın 44 üncü maddesi gerekse 2863 sayılı Kanun’un 65 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan düzenlemenin özel norm niteliği taşıması sebebiyle, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanun’a muhalefet çerçevesinde değerlendirilip, duruşmaya devamla karar kurulması gerektiği halde yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması” görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; delillerin eksik değerlendirilmesi ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.03.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/1057 Esas, 2016/735 Karar sayılı hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.