YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1070
KARAR NO : 2023/146
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/211 esas, 2016/42 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.01.2021 tarihli ve 2016/381779 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebebi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemenin Kabulü
28.06.2014 günü saat 13:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, iki yönlü, düz ve eğimli asfalt yolda seyir halindeyken, kamyonun freninin boşalması sonucu geri geri gittiği sırada, arkasından gelmekte olan …’un idaresindeki kamyonete çarpması neticesinde …’un öldüğü ve dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporlarına göre sanığın asli kusurlu olduğu olayda; sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlediği sonuç ve kanaatine varılarak, taksirle öldürme suçundan 3 yıl hapis cezası verildiği, cezanın sanık üzerindeki etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca cezası takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm kurulduğu tespit edilmiştir.
2.Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini pişman olduğunu, öncelikle beraatine karar verilmesini ancak mahkeme mahkumiyet kararı verirse hakkında lehe olan hükümlerin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir.
3.Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilmiş olan 28.06.2014 tarihli ölü muayene tutanağına göre; …’un iç organ harabiyeti ve buna bağlı iç kanama sonucu öldüğü tespit edilmiştir.
4.Olay günü kamyon üzerinde yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen raporda; kamyonun sağ ön imdatlı fren körüğü kopmasından dolayı frenin boşaldığı,bu fren patladığında veya boşaldığında aracın durmasının zorlandığı,bu kamyon üzerinde bulunan diğer fren aksamının sağlam olduğu,
Görüşünü içerir raporun dava dosyasında mevcuttur.
5.Meydana gelen kazada kusur durumuna ilişkin olarak düzenlenmiş olan;
a. Kaza tespit tutanağında; sanığın, yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmeleri veya geriye gitmeleri izin verilen hallerde bu manevraları yapacak sürücülerin karayolunu kullanan sürücüler için tehlike veya engel yaratmaları kuralını ihlal etmesi sebebiyle kusurlu olduğu, ölenin ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı,
b.Keşfe binaen tanzim edilen 12.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın Karayolları Kanun’un (2918 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin (b) bendini (Yönetmelikte belirtilen şartlar dışında geriye dönmek veya geriye gitmek yasaktır. İzin verilen hallerde bu manevraları yapacak sürücüler, karayolunu kullananlar için tehlike veya engel yaratmamak zorundadır.) ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı,
c.Adli Tıp … Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilmiş olan 17.11.2015 tarihli raporda; sanığın, kavşakta bulunan duvara aracını çarptırarak durmayıp kavşaktan geçip geri geri gitmeye devam ederek arkasından gelmekte olan kamyonete çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede kusurlu olduğu, kamyonda meydana gelen sağ ön imdatlı fren körüğü kopması,sürücünün seyrini olumsuz etkilendiğinden kazanın oluşumuna tali derecede etken olduğu, ölenin ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.
6.Sanığın adli sicil kaydı, resmî nüfus kayıt örneği dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde; TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken sanığın, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında, TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan, adli sicil kaydı bulunmayan ve lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanık hakkında TCK’nın 50/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadan hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
A. Sanık Müdafinin Temyiz İstediği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanığın kusurlu davranışı sebebi ile gerçekleştiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/211 esas, 2016/42 sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2022 tarihinde karar verildi.