YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10740
KARAR NO : 2023/4947
KARAR TARİHİ : 13.11.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1366 E., 2020/1621 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Davacı vekilinin 06.08.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili hakkında Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/38 esas ve 2016/266 karar numaralı dosyası üzerinden yargılama yapıldığını ve hakkında beraat kararı verildiğini, istinaf incelemesi neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi tarafından müvekkili hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararının kaldırılarak atılı eylemden mahkum edildiğinin ve hükümle birlikte tutuklanmasına karar verildiğinin, müvekkilinin 23/03/2017 tarihinde tutuklandığının, İstinaf kararına yönelik temyiz talebinde bulunulduğunun ve Yargıtay 20.Ceza Dairesi tarafından 01/04/2019 tarih 2018/1386 E. -2019/1962 K sayılı ilamı ile istinaf mahkemesi kararının bozulması neticesinde müvekkilinin tahliye olduğunun ve müvekkilinin istinaf mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiğinin, dosyadan 23/03/2017-01/04/2019 tarihleri arasında haksız olarak tutuklulukta kaldığını, bu süre içerisinde isnat olunan suçla ilgili büyük mağduriyet yaşadığını, eşi ile boşandığını , kızını göremediğini, özgürlüğünden yoksun bırakılmasının telafisi mümkün olmayan zararlara yol açtığını, bu nedenle müvekkili için 40.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat toplamının tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendilerine verilmesini, yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davalı vekili 20.08.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini, davacı vekilinin özel yetkili vekaletnamesinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, davanın yetkili mahkemede açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini, davacı hakkında derdest dosya araştırması yapılması gerektiğini, davanın kanunda belirtilen şartları taşımadığından reddi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, öne sürmüştür.
3.Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/374 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/1366 Esas, 2020/1621 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz isteminin manevi tazminatın fazla olduğundan kabulü ile hükmün bozulmasını talep etmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz istemi;Davanın reddi gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tazminat talebinin esasını oluşturan Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/38 Esas, 2016/266 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, yapılan yargılama ile beraatine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesini yapan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi tarafından davacı hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararının kaldırılarak atılı eylemden mahkum edildiğinin ve hükümle birlikte tutuklanmasına karar verildiği ve davacının 23.03.2017 tarihinde tutuklandığı, söz konusu istinaf mahkemesi kararının temyizi neticesinde Yargıtay 20.Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu bu kararın bozulmasına karar verilerek davacının beraatine karar verildiği, kararın 12.07.2019 tarihinde kesinleştiğini, davacının 23.03.2017-19.10.2018 ve 17.01.2019-01.04.2019 tarihleri arasındaki tutukluluğunun infaz gördüğü ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı belirlenerek, 33.499,81 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf merci, maddi tazminatın eksik olduğundan 33.506,39 TL olması gerektiği, manevi tazminatın miktarının eksik olduğundan 60.000,00 TL’ye indirilmesi gerektiğinden bu kısımların düzeltilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin esasını oluşturan Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/38 Esas, 2016/266 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı, 23.03.2017 – 01.04.2019 tarihleri arasında tutukluluğunun 649 gün infaz gördüğü, yapılan yargılama ile beraat kararı verildiği, beraat hükmünün 12.07.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmedilmesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Davalı vekilinin temyiz sebepleri yönünden;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmolunduğu bu nedenle tebliğnamede bu nedenle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücrete göre hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/1366 Esas, 2020/1621 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2023 tarihinde karar verildi.