YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1298
KARAR NO : 2022/2230
KARAR TARİHİ : 23.03.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Şantaj
Hüküm : CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat
Şantaj suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 08.04.2016 tarihli duruşma sonunda, şantaj suçundan beraat hükmü kurulduğu, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verildiği, 08.04.2016 tarihli kararı, 25.05.2016 tarihinde tebellüğ eden katılanın, dosyaya sunduğu 30.05.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında şantaj suçundan kurulan 08.04.2016 tarihli beraat kararını temyiz ettiği ve aynı tarihte verdiği ayrı bir itiraz dilekçesi ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara itiraz ettiği, merci Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli ve 2016/668 değişik iş sayılı kararıyla sanık tarafından kabul edilmemesine rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verilmesi nedeniyle katılanın itirazı kabul edilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların kaldırılmasına karar verilmesini müteakip, mahkemece duruşma açılmaksızın 21.06.2016 tarihli ek kararla şantaj suçundan beraat, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, gerek “Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosya gönderme formu” ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnameye gerek incelenen dosya kapsamına göre, 21.06.2016 tarihli ek karara yönelik herhangi bir temyiz dilekçesinin bulunmadığı, dolayısıyla 21.06.2016 tarihli ek kararı 28.06.2016 tarihinde tebellüğ eden katılanın, anılan ek kararla hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü ve tebliğnamedeki kabulün aksine verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz etmediği, temyizin kapsamının şantaj suçundan kurulan 08.04.2016 tarihli beraat hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek, yapılan incelemede:
Katılan tarafından temyiz incelemesine konu edilen eyleme ilişkin iddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne ve temyizin kapsamına göre, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp, 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesi görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 23.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.