Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/3243 E. 2023/53 K. 10.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3243
KARAR NO : 2023/53
KARAR TARİHİ : 10.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle Yaralama

… 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

(A)Katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Katılan vekilinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra dava dosyasında mevcut … 1. Noterliğince tanzim olunan 04.05.2015 tarihli ve 5059 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 09.04.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

(B)Sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin beşinci fıkrası gereğince birinci fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, 23.03.2021 tarihli hükümden sonra katılan vekilinin 09.04.2021 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği, sanık müdafii tarafından da 27.04.2021 tarihli dilekçe ile vazgeçme sebebiyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğinin bildirildiği, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun’un 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki davanın 5237 sayılı Kanun’un 73/4. ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddeleri gereğince Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.