YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3451
KARAR NO : 2022/4637
KARAR TARİHİ : 13.06.2022

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine,

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 06.03.2017 tarihli, 2016/365 Esas, 2017/297 Karar sayılı “Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2016 tarih, 2016/149 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin reddine” ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 11.09.2008 -10.04.2009 tarihleri arasında 211 gün gözaltında ve tutuklu kalıp beraat eden davacının, 7.726,38 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminat talebinde yerel mahkemece 3.636,36 TL maddi, 5.300,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün sadece davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş olup,
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 40.000,00 TL olduğu davacının reddedilen tazminat miktarının 8.936,36 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısından kesin olduğu görülmekle;
6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarlarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz istemin CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE; dosyanın gereği için Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 13.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.