YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3963
KARAR NO : 2022/6607
KARAR TARİHİ : 11.10.2022
Mahkemesi:Ceza Dairesi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.05.2017 tarihli, 2017/871 Esas, 2017/1741 Karar sayılı “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne” ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tazminat talebinin dayanağı olan .4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/181 Esas – 2015/145 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçundan 11.02.2011 – 09.10.2013 tarihleri arasında 971 gün tutuklu kalan davacının 500.000 TL maddi, 1.500.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece maddi tazminat talebinin reddiyle 450.000 TL manevi tazminatın 11.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davacının istinaf talebinden vazgeçtiğinden bahisle maddi tazminat talebinin reddiyle, 120.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği,Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;Davacının yüzüne karşı verilen 28.09.2016 tarihli ilk derece mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde 29.09.2016 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurmasının ardından, gerekçeli kararın davalı idareye 28.11.2016 tarihinde tebliği üzerine süresi içerisinde idarece istinaf yoluna başvurulmayan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusundan vazgeçtiğini ve hükmün kesinleştirilmesini talep etmesi üzerine söz konusu dilekçe ile birlikte yeniden gerekçeli kararın davalı idare vekiline 11.01.2017 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından davalı vekilince 13.01.2017 tarihinde yapılan istinaf başvurusunun davalı idareye yapılan 28.11.2016 tarihli tebliğin usule uygun olması nedeniyle istinaf başvurusunda bulunması konusunda hak kazandırmayacağı; dolayısıyla davalı tarafından süresinde yapılmayan istinaf başvurusunun ve davalının istinaf başvurusuna ilişkin dilekçenin davacı vekiline tebliği üzerine yaptığı karşı istinaf başvurusunun davacıya yeniden istinaf hakkı kazandıramayacak olması nedeniyle, davacının 29.09.2016 tarihli istinaf talebinden de vazgeçmesi nedeniyle, istinaf başvurularının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yalnızca davalı idarenin istinaf başvurusunun kabule şayan olduğu değerlendirilerek istinaf talebinin incelenerek esastan reddine yönelik karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.05.2017 tarihli, 2017/871 Esas, 2017/1741 Karar sayılı “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne” dair hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca isteme uygun olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK’nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 11/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yazı.İşl.Md.