YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5222
KARAR NO : 2022/7787
KARAR TARİHİ : 01.11.2022

Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.07.2018 tarihli, 2017/1782 Esas, 2018/1656 Karar sayılı “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne” ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1- Davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 47.530 TL olduğu ve kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından 37 gün fazladan tutuklu kalan davacının 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 12.677,85 TL maddi, 38.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 1.276,5 TL’ye, manevi tazminatın ise 1.600 TL’ye düşürülmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle toplam 2.876,5 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;
2- Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Tazminat talebinin dayanağı olan … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/346 Esas – 2011/162 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından 12.06.2010-14.06.2010 tarihleri arasında 2 gün gözaltında 14.06.2010- 11.06.2013 tarihleri arasında ise 1093 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının kasten öldürme suçundan TCK’nın 81,37/1,29,62/1 maddeleri gereğince 15 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan TCK’nın 109/2,29,62/1 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2012/1605 Esas-2012/5091 Karar sayılı ilamıyla hükmün onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kasten öldürme suçundan verilen onama kararına itiraz etmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.06.2013 tarihli 2013/1-36 Esas-2013/294 Karar sayılı ilamıyla kasten öldürme suçundan davacının beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesi üzerine … 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/346 Esas – 2013/299 Karar sayılı kararıyla beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.01.2016 tarihinde, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün ise 20.06.2012 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,
Davacının 30.000 TL ıslahla 50.000 TL maddi, 50.000 TL ıslahla 80.000 TL manevi tazminatın 11.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 12.677,85 TL maddi, 38.000 TL manevi tazminatın 11.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davacının 12.06.2010-20.05.2011 ve 14.10.2011-11.06.2013 tarihleri arasında tazminata esas ceza dava dosyasından fiilem tutuklu kaldığı 20.05.2011-14.10.2011 tarihleri arasında … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/713-2006/440 sayılı dosyası üzerinden verilen mahkumiyet hükmünü infaz etmesi nedeniyle tutukluluğun kesintiye uğradığı, ayrıca tutuklama müzekkeresinde bulunan kişiyi hürrüyetinden yoksun bırakma suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infazına ilişkin bilgilere istinaden bihakkın tahliye tarihinin 05.05.2013 olduğu ancak fiilen 11.06.2013 tarihine kadar tutuklu kalması nedeniyle fazladan tutuklu kaldığı 37 günlük süre için 1.276,5 TL maddi tazminatın 05.05.2013 tarihinden, 1.600 TL manevi tazminatın ise tutuklama tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi tazminatın yetersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09.07.2018 tarihli, 2017/1782 Esas, 2018/1656 Karar sayılı “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kısmen kabulüne” ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK’nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için … 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;01.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.