YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5266
KARAR NO : 2023/584
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 27.05.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/46 Esas – 2012/157 Karar sayılı kararı ile hakkında verilen mahkumiyet kararı Yargıtay tarafından 2014 yılında kesinleşerek ilgili ilamların infaza verilirken 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasının yanlışlıkla kesinleştirilip infaza verildiğini, bu ilamların defalarca içtima edilerek, şartla tahliye tarihinin uzatıldığını, bu ilamın hatalı olarak infaza verildiğine dair başvurusunun incelenmeden reddedildiğini, mahkemenin 15.07.2015 tarihli ek kararı ile ilgili ilamların hata sonucu sehven infaza verilmesi nedeniyle infazının durdurulduğunu, her ne kadar başkaca mahkemelerin ilamları olmasıyla bu ilamın infazına başlanmamış olsa dahi hata sonucu şartla tahliye tarihinin uzadığını bu nedenle mağdur olduğunu, mağdur kaldığı süre için 52.500,00 TL maddi, 52.500,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

2. Davalı vekili 29.08.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının davasını kim ya da hangi kuruma yönelttiğini belirtmediği, usule uygun açılmış bir dava bulunmadığı, tazminat davasının 5271 sayılı Kanun’un 141 inci maddesi kapsamında bulunmadığı, davacının henüz infazı ve mahsubu yapılmamış bir konuda varsayıma dayalı olarak dava açıltığını, dava konusu ceza fişinde yanlışlık varsa düzeltilebileceğini, davacının davasının tümden reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

3. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2018 tarihli ve 2016/391 Esas, 2018/10 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2018/684 Esas, 2018/865 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.08.2021 tarihli, temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; davalı lehine vekâlet ücreti ödenmemesi gerektiğine ve yargılama giderlerinin tarafına yüklenmemesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Davacı hakkında verilen infazın durudurulması talebinin davacıya 10.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği davacının yasal süresi içerisinde tazminat lebinde bulunmadığı gibi, davacıya ait infaz dosyasının incelenmesinde davacı-hükümlü hakkında bir çok mahkemece verilmiş kesinleşen cezalar bulunduğu, kesinleştirme işlemi yanlış yapılmasa bile ceza evinden çıkamıyaçağı dolayısıyla bir hak mahrumiyetinin bulunmadığı bu hali ile tazminat istemi için yasal koşulların oluşmadığı anlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Birleştirilen 2016/418 Esas – 2016/459 Karar sayılı dosyası yönünden;
… Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/202 Esas – 2016/164 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile gönderilen dosyanın UYAP portalından ve fiziki olarak gönderildiği, fiziki gelen dosyanın mahkemenin 2016/391 Esas sırasına kaydedildiği, UYAP portalından gönderilen müzekkeresinin ise sehven 2016/418 Esas sırasına kaydedildiği ve 14.12.2016 tarih ve 2016/418 Esas – 2016/459 Karar sayılı ilamı ile 2016/391 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrer olduğu anlaşılan işbu dava dosyası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Birleştirilen 2016/414 Esas – 2016/458 Karar sayılı dosyası yönünden;
… Ağır Ceza Mahkemesince yetkisizlik kararı verilerek dosya mahkemeye gönderilmiş ise de, davacı …’ın aynı konuda 2016/391 Esas sırasında açılmış tazminat davasının bulunduğu anlaşıldığından mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiş, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti açısından düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Davacının farklı mahkemelerden aldığı mahkumiyet hükümlerinin içtima edilerek infaz edilmesi sonucu cezaevinde kaldığından bahisle maddi ve manevi tazminat ödenmesi talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının temyiz gerekçesinde davalı lehine vekâlet ücreti ödenmemesi gerektiğine ve yargılama giderlerinin tarafından alınmaması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki davacının temyiz nedeni bildirmediğinden temyiz isteminin reddi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Davacının Davalı Lehine Vekâlet Ücreti Ödenmemesi Gerektiğine ve Yargılama Giderlerinin Tarafına Yüklenmemesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;
Davacı yönünden davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesinde ve yargılama giderlerinin davacıdan alınmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2018/684 Esas, 2018/865 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.