Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/5865 E. 2023/2 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5865
KARAR NO : 2023/2
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 16.02.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; mühendislik bölümü öğrencisi olan müvekkilinin FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.06.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 24.06.2017 tarihinde tutuklandığını ve 07.11.2017 tarihinde tahliye edildiğini, hakkında beraate karar verildiğini, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 05.03.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğunu öne sürmüştür.

3. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2018/97 Esas, 2018/312 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2018/2489 Esas, 2018/2963 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21.09.2021 tarihli tebliğname ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi;
Ceza evinde yapılan masrafların maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine ve hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik belirlendiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Tazminat talebinin esasını oluşturan … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/111 Esas, 2017/245 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.06.2017 – 07.11.2017 tarihleri arasında 137 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 29.12.2017 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.01.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin kesintisiz infaz gördüğü, gözaltı ve tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, mükerrer dava açılmadığı belirlenerek davacı lehine net asgari ücret üzerinden hesap edilen 6.271,46 TL maddi ve 13.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin taleplerin ve cezaevi harcamalarına ilişkin maddi tazminat talebinin karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarında her hangi bir isabetsizlik görülmemiş ancak hükmedilen maddi tazminatın eksik belirlendiği gerekçesi ile maddi tazminatın 6.411,88 TL ye yükseltilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin esasını oluşturan … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/111 Esas, 2017/245 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.06.2017 – 07.11.2017 tarihleri arasında 137 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 29.12.2017 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.01.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri
1.Davacının cezaevi harcamalarının 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerine göre belirlenmesi gereken maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı dikkate alındığında, maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiş, tutuklandığı sırada öğrenci olan davacı lehine gözaltında ve tutuklu kaldığı dönem için net asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu belirlenen miktarın maddi tazminat olarak hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2.) bendinde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2018/2489 Esas, 2018/2963 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.