YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6466
KARAR NO : 2023/20
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.03.2019 tarihli ve 2018/2658 Esas, 2019/168 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı hakkında, … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2018 tarihli ve 2017/645 Esas, 2018/307 Karar sayılı kararı ile davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 773,46 TL maddi ve 250,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/2658 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2018/2658 Esas, 2019/168 Karar sayılı ek kararı ile davacı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’un 362 nci maddesi kapsamında, yeniden değerlendirme oranı da dikkate alındığında miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 25.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; yerel mahkemenin takdir ettiği tazminat miktarlarının düşük olduğuna, tazminat talebinin dayanağı olan soruşturma dosyasında davacı tarafından ödenmiş olan avukatlık ücretinin maddi tazminat olarak verilmesi gerektiğine, manevi tazminat miktarının azlığına, ağır ceza mahkemesinde görülen davalarda hükmedilecek maktu vekalet ücretine hükmedilmemesine, ilgili kararın Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve kasten öldürme suçundan 23.05.2016 – 26.05.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kalan davacının 12.000,00 TL maddi ve 13.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 773,46 TL maddi ve 250,00 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle reddedilen toplam 23.976,54 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2018/2658 Esas, 2019/168 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.