Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/6489 E. 2023/266 K. 06.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6489
KARAR NO : 2023/266
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.07.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/2059 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 12.04.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 19.12.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 20.12.2016 tarihinde tutuklandığını, 30.03.2017 tarihinde tahliye olduğunu, yapılan yargılama sonucunda beraatine hükmedildiği, haksız gözaltında ve tutuklu kalması nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.
2. Davalı vekili 15.01.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilip, açılmadı ise davanın reddi gerektiğini, davacının talep ettiği tazminat miktarları fahiş olup reddi gerektiğini, davacının zararını ispat etmesi gerektiğini, yapılan tutuklama işleminin kusurlu işlem olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirtmiştir.
3. Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2019/1 Esas, 2019/115 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.05.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/2059 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/2059 Karar sayılı ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz talebinin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin olmadığına, Bölge Adliye Mahkemesinin hatalı karar verdiğine, temyiz edilebilir bir karar olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun’un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır.
Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.
Bu açıklamalar çerçevesinde, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 78.630,00 TL olduğu ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 19.12.2016 – 30.03.2017 tarihleri arasında 101 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacının 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin İlk Derece Mahkemesince 4.685,41 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 4.732,57 TL’ye, manevi tazminatın 8.500,00 TL’ye yükseltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle toplam 13.232,57 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin olduğu görülmekle, davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2019/2800 Esas, 2021/2059 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.