Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/6632 E. 2023/276 K. 06.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6632
KARAR NO : 2023/276
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 12.03.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının kasten öldürme, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 29.09.2014 tarihinde tutuklandığını, 04.02.2015 tarihinde tahliye edilerek beraat hükmü kurulduğunu, haksız yere tutuklu kaldığı günlerde cezaevinde yaşamış olduğu elem ve ızdırap ile hürriyetinin kısıtlanmasına binaen maruz kaldığı psikolojik depresyonlar sebebiyle manevi zarara uğradığı, haksız olarak tutuklu kaldığı gün için 200.000,00 TL maddi ve davacının kişilik haklarının zarara uğramasından dolayı 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız olarak tutuklandığı 29.09.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine, vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
2. Davalı vekili 10.04.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresi içinde açılmadığını bu nedenle zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerektiğini, istenilen tazminat miktarının haksız ve fahiş olduğunu, sebepsiz zenginleşmeye sebep olacak nitelikte olduğunu, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
3. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/523 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.05.2019 tarihli ve 2019/315 Esas, 2019/314 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2021 tarihli, temyiz talebinin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:
Dava dilekçesi, alınan cevabi yazılar, incelenen ceza dava dosyası, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından; davacının … 2. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan kovuşturma neticesinde hakkında beraat karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, maddi tazminat yönünden 3.542,04 TL zararının bulunduğu tespit edilmiştir, Manevi tazminat yönünden Yargıtay İçtihatları doğrultusunda, manevi tazminatın zenginleştirici bir … olmaması gerektiği de göz önüne alınarak davacının sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 29.09.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:
İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, hükmedilen maddi tazminatın fazla belirlendiği gerekçesi ile maddi tazminatın 3.422,81 TL ye indirilmesine ve değişen vekâlet ücretine göre 1.010,73 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin esasını oluşturan … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/370 Esas, 2015/37 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan 29.09.2014-04.02.2015 tarihleri arasında 128 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 04.02.2015 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 15.11.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun’un 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır.
1. Hükmedilen Manevi Tazminat Miktarının Az Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.05.2019 tarihli ve 2019/315 Esas, 2019/314 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.

Y.İşl.Md.