Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2021/6900 E. 2023/366 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6900
KARAR NO : 2023/366
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 21.02.2017 tarihli ve 2017/473 Esas, 2017/593 Karar sayılı kararının davalı vekili ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerinde 17.06.2021 tarihli dilekçesi ile hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;
Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 41.530,00 TL olduğu; uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 18.03.2015 – 30.09.2015 tarihleri arasında 196 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 11.703,33 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Davacılar vekilinin temyiz istemi yönünden;
Davacılar vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davalı taraf açısından 6100 sayılı Kanun’un 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması sebebiyle davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak davacı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmaması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.