YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7705
KARAR NO : 2023/142
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle Yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2014/260 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi, 62 nci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2…. 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2014/260 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararının sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 2019/6639 Esas, 2020/4387 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
3…. 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17…..2021 tarihli, 2020/533 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkraları gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2021 tarihli ve 2021/115859 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle hükmedilen ceza miktarı ile sürücü belgesinin geri alınma süresinin fazla olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi sürücü belgesine el konulması süresinin fazla olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Yerel Mahkemenin Kabulü;
1.Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğinin keşif, bilirkişi raporu, doktor raporu gibi birçok delilin toplanması sonucu birden fazla toplam 10 celselik duruşmadan sonra tespit edilebilmesi, dosyanın geçirdiği aşama göz önüne alınarak basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmiştir.
Mahkemece olay günü sanığın, gündüz vakti, meskun mahalde, … yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli olan yaya geçidine geldiğinde, 12 metre fren izi bırakarak, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçmekte olan 1999 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın yaya geçidine yaklaşmasına karşın hızını azaltmayarak ve geçiş hakkını yayaya bırakmayarak, asli kusuruyla, bir kişinin iyileşmesi olanağı bulunmayan bir rahatsızlığa sebep olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmiştir.
2.Sanık aşamalarda, meydana gelen kazada kusurunun olmadığını beyan etmiştir.
3.Tanık Mücahit Kocatepe’nin kolluk aşamasında alınan 09.07.2013 tarihli beyanı dosyada mevcuttur.
4…. Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı 11.08.2015 tarihli raporunda katılanın yaralanmasının, iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde olduğu bildirilmiştir.
5.Dosyada mevcut olay tarihli kaza tespit tutanağında, … Başsavcılığı tarafından aldırılan 21.08.2013 tarihli komiser tarafından tanzim edilen ve 09.02.2015 tarihli … Adli Tıp Kurumu Başkanlığı … Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığınca sunulan raporlarda sanığa asli kusur atfedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ve 22 inci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda, yaralanan kişi sayısı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, sanığın duruşmalara katılım sağlamaması ve kaza nedeniyle meydana gelen sonuçtan dolayı pişmanlık duyduğunu gösterme yönünde çabası bulunmaması nazara alınmak suretiyle, asli kusurlu sanık hakkında hükmedilen ceza miktarında ve 5237 sayılı Kanun’un 53 ücü maddesinin altıncı maddesi uyarınca sürücü belgesinin 3 yıl süreyle geri alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17…..2021 tarihli ve 2020/533 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.