YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8129
KARAR NO : 2022/1326
KARAR TARİHİ : 23.02.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince
mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 13.30 sıralarında sanık sürücü …’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde sola dönüş yaptığı esnada, aracının sol arka kapı kısımları ile gerisinden aynı istikamette seyreden katılan sürücü …’ın sevk ve idaresindeki motosikletin ön ve sağ yan kısımlarının çarpışması sonucu, katılan sürücü …’ın vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, aynı araçta yolcu olarak bulunan katılan …’nın ise, basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK’nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde olmak üzere iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesine yönelik uygulamaya hükümde yer verilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur tespitine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.