YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/927
KARAR NO : 2022/8258
KARAR TARİHİ : 09.11.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Taksirle öldürme suçundan sanıklar …, …, … ve …’ın beraatlerine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından, sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık … ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanık …’in yönetim kurulu başkanı, sanık …’un şantiye şefi, sanık …’ın ise asansör sorumlusu olduğu … Yapı Turizm ve … A.Ş. tarafından inşaatı yapılan Ispartakule Bizimevler 5 şantiyesindeki, mutfak ve ahşap dolapların yapımını üstlenen sanık …’ın şantiye şefi olduğu … A.Ş’nin, montaj işini yapan sanık …’in sahibi olduğu Güler Mobilya isimli firmada … işçi olarak çalıştığı, 10/12/2013 günü C3 blokta mobilya montajından kalan atıkları toplarken, 1.katta asansör sorumlusu olan sanık … ve diğer işçi … Sosa ile birlikteyken asansörün kapısının açık kalması amacıyla asansörün altına yaklaşık 20- 25 cm mesafeden strafor parçası yerleştirerek asansör sensörünü devre dışı bıraktıkları ancak strafor parçasının düşmesi ile asansörün sensörü devreye girdiği akabinde asansörün kapısının kapanarak başka bir kata yöneldiği bunun üzerine sanık …’ın asansör kapısını anahtar ile açtığı sırada asansör kabinin katta olup olmadığını kontrol etmeden asansöre binmek isteyen …, asansör boşluğundan yaklaşık 7.6 metre yükseklikten yere düşmesi neticesinde Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 27/03/2014 tarihli otopsi raporuna göre; genel beden travmasına bağlı vertebra, pelvis ve ekstremite kemik kırıklarıyla birlikte iç organ, büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü,
Hükme esas alınan ve dosya oluş ve kapsamına uygun olan Makine Mühendisi, İnşaat Mühendisi ve A sınıfı … Güvenliği Uzmanı oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 25/03/2016 tarihli raporda: ölenin, dikkatsiz ve tedbirsizce hareket etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanık …’ın asansör görevlisi olarak asansörün tehlikesini bilecek durumda olan ancak kattan ayrılmış olan asansör kabinine rağmen anahtar ile asansörün kapısını açması sebebiyle ve önlem almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu, sanıklar …, …, … ve …’ın ise asansörde gerekli olan emniyet tedbirleri alınmış olması ile asansör görevlisi görevlendirilmiş olduğundan bahisle kusurlarının bulunmadığı belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;
A.Sanıklar …, …, … ve …’ın beraatlerine ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B.Sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanığın ise kusur durumuna ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışları bulunmayan, ekonomik ve sosyal durum araştırılması yapılmayan, cezasında TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan ve lehe hüküm talebinde bulunan sanık hakkında “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurulduğunda TCK’nın 50. maddesi uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yetersiz gerekçe ile TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1a maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.