Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2022/1735 E. 2023/626 K. 01.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1735
KARAR NO : 2023/626
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2013 tarihli ve 2010/511 Esas, 2013/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 28.01.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

3. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/611 Karar sayılı hükmüne yönelik olarak sanığın temyizi üzerine Dairemizin 06.10.2022 tarihli ve 2020/873 Esas, 2021/6600 Karar sayılı kararı ile özetle; gerekçeli kararın katılan … Yıldırıma usulüne uygun tebliğinin sağlanması amacıyla tevdiine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.03.2020 tarihli ve 2016/343914 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1-Kusur durumuna,

2-Eksik incelemeye,

3- Erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzadığı, sanığın atılı suçu 25.06.2010 tarihinde işlediği, yapılan yargılama neticesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28.01.2014 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle zamanaşımının durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 02.03.2014 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediği ve bu tarih itibariyle yeniden zamanaşımının işlemeye başladığı, ilgili tarihler arasında zamanaşımının 1 ay 2 gün durduğu, bu kapsamda yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında temyiz incelemesi tarihinden önce 27.07.2022 tarihinde, olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/611 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.