YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2250
KARAR NO : 2022/10849
KARAR TARİHİ : 28.12.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle öldürme
Hüküm :TCK’nın 85/1, 62, 53, 54/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine olay günü … ’ın, abisinin izinli olması nedeniyle … yerinde … akışını koordine eden temyiz dışı sanık …’nın çağırması üzerine abisinin yerine çalışmaya geldiği … Blok Bims Ltd. Şti.’ne ait işyerinde, paletleri üst üste getirerek taşınmasını sağlayan istifleme robotu ile dizili biriketlerin arasında sıkışarak öldüğü olayda, sanık …’in, temyiz dışı sanık … ile birlikte şirketin resmiyetteki ortakları olan oğulları … ve … adına işyerini fiilen yönettikleri anlaşılmakla, sanığın … yerinde bulunan makinaların tehlikeli bölgelerin kapatılmasını ve emniyetli şekilde çalışılmasını sağlamayarak, … güvenlik uzmanının tespit ve öneri defterinde bildirdiği hususlarda önlem almayarak, uyarı levha ve işaretlemelerini yaptırmayarak meydana gelen olayda asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1- CMK’nın ”Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas – 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK’nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre sanığa atılı TCK’nın 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçunda aynı Kanunun 50/4. maddesi gereğince süreye bakılmaksızın paraya çevirme hükümlerinin uygulaması mümkün olup, sanık hakkında “yasal koşulları oluşmadığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;
2- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;
3- Sadece kasıtlı suçlarda müsadere kararı verilebileceği dikkate alınmadan, taksirle yaralama suçundan mahkumiyet halinde TCK’nın 54. maddesi uyarınca adli emanetin 2014/887 sırasına kayıtlı eşyanın müsaderesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.