YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3489
KARAR NO : 2022/9582
KARAR TARİHİ : 06.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeni ile açıklanan hükmün, sanık tarafından istinaf edildiği, … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin sanığın isitinaf başvurusunu süre yönüden reddine karar verdiği, bu karara itiraz edilmeyerek kesinleştiği;
… Cumhuriyet Savcılığı tarafından, kesinleşen bu hükme karşı Kanun Yoluna Bozma talebinde bulunulduğu, Dairemizin 16.10.2019 tarih, 2019/12739 esas ve 2019/10302 karar sayılı kararı ile “…TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında açıklanması geri bırakılmış olan hükümde belirlenen 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi…” gerekçesi ile CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu ve CMK’nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasına “TCK’nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL’den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” bendinin eklendiği anlaşılmakla; … Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarih, 2020/89-2020/160 sayılı kararı yok hükmünde olduğundan, ortada temyize konu karar bulunmadığından sanığın temyiz talebinin REDDİNE, 06.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.