YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3869
KARAR NO : 2023/4950
KARAR TARİHİ : 13.11.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkmesi
SAYISI : 2015/156 E., 2016/162 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Mahkemece kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Davacı vekili 04.05.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/316 Esas, 2015/42 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde cebir tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verildiği, dosyanın yapılan yargılaması sırasında müvekkilinin haksız olarak 03.08.2014 – 10.09.2014 tarihleri arasında 39 gün tutuklu kaldığını, müvekkilinin haksız olarak tutuklu kaldığı 39 gün nedeni ile fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla, 1.200 ,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili ile yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretinin maliye hazinesi üzerinde bırakılmasına karar verilmesini,talep ve dava etmiştir.
2.Davalı vekili 25.02.2016 havale tarihi cevap dilekçesinde özetle; davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının tutuklanmasına kendi sebebiyet verdiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fazla olduğunu, davanın reddi gerektiğini, öne sürmüştür.
3.Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 1.053,91 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminata tutuklama tarihinden faizi ile birlikte verilmesine karar verilmiştir.
4.Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2020/11333 Esas, 2022/2147 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının dosyaya konulması, edilmemiş ise temyiz dilekçesi tebliği ile katılma yoluyla kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçeleri ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temin gerektiğinden bahisle tevdiine karar verilmiştir.
5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 27.11.2020 tarihli tebliğnamesi ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Davalı vekilinin temyiz istemi;
Mahkemece verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğunu, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğunu, öne sürmüştür.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Davacının tazminata esas Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/316 Esas – 2015/42 Karar sayılı dava dosyasında cebir tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılandığı, 03.08.2014 – 10.09.2014 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, gözaltı ve tutuklulukta geçen sürenin başka bir suçtan mahsup edilmediği, davacının söz konusu yargılamaya konu suç nedeniyle gözaltına alınması, tutuklanmasının haksız olduğu ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, olay tarihleri itibariyle değişik sektörlerde sigortasız işçi olarak çalıştığı, tutuklanmadan önce belli bir işi ve düzenli bir gelirinin olmadığı, davacı maddi kaybı ile ilgili itibar edilecek belge ibraz edememesi nedeniyle tazminat istemine konu işlem tarihindeki yaş durumu dikkate alınarak, bu yaş grubu için belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak verilmesi gerektiği belirlenerek 1.053,91 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/316 Esas – 2015/42 Karar sayılı dava dosyasında cebir tehdit ve hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılandığı, 03.08.2014 – 10.09.2014 tarihleri arasında 38 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.
Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2023 tarihinde karar verildi.