YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8977
KARAR NO : 2023/312
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeden 26.03.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın 22.07.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, … 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ek kararı ile sanığın dilekçesinin temyiz talebi olarak kabulüne karar verilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi 5271 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.
Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın duruşmada beyan ettiği adreste aynı çatı altında yaşamakta olduğu annesine 15.04.2010 tarihinde teblig edildiği ancak verilen kararda, yasa yoluna ilişkin bildirimde, kararın kesin olduğunun belirtilmesi, kanun yoluna başvuruda yanılgı ve hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmakta ise de 5271 sayılı Kanun’un 41 inci maddesindeki ” Eski hâle getirme dilekçesi, engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde, süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanığın Mahkemece kendisine tayin edilen adli para cezasını 19.09.2010 tarihinde tahsil etmiş olması ile karardan haberdar olduğu halde bu tarihten itibaren 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.