YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9639
KARAR NO : 2022/10469
KARAR TARİHİ : 22.12.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanığın, idaresindeki araçla seyir halinde iken, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,45 promil alkollü olarak, başka bir araca çarptığı, maddi hasarlı kazaya neden olduğu olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin suçun oluşmadığına ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Mahkemece verilen 22.12.2015 tarihli kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16/09/2021 tarih 2020/4332 esas, 2021/5934 karar sayılı bozma ilamı ile bozulduğu; ilk hükümde sanık hakkında 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, bozmadan sonraki hükümde ise 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün sonuna “22.12.2015 tarih, 2015/176 – 2015/549 karar sayılı ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMUK’un 326/son maddesi dikkate alınarak, sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca infazın 1.500,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.