YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9979
KARAR NO : 2023/270
KARAR TARİHİ : 06.02.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 10.05.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 06.11.2009 tarihinde gözaltına alındığını, 12.11.2009 tarihinde tutuklandığını, 21.12.2009 tarihinde tahliye edildiği ve hakkında beraat kararı verildiği, haksız olarak gözaltı ve tutuklu kaldığı günler için 25.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
2. Davalı vekili 26.05.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının gözaltına alınması ve tutuklanmasında idarenin herhangi bir kusuru bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, talep edilen tazminat miktarların fahiş olduğunu, öne sürmüştür.
3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 2017/183 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/3022 Esas, 2017/2926 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
5. … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/3022 Esas, 2017/2926 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2021/4241 Esas, 2022/5553 Karar sayılı kararı ile; istinaf merci gerekçeli kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğinin sağlanması amacıyla tevdiine karar verilmiştir.
6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi;
Hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, ilişkindir
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Davacının tazminata esas … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/346 Esas – 2016/216 Karar sayılı dava dosyasında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından yargılandığı, 06.11.2009 – 09.11.2009, 11.11.2009 – 12.11.2009 tarihleri arasında gözaltında, 12.11.2009 – 21.12.2009 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.02.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, davacının zararını belgeleyen herhangi belge ibraz etmediğini, davacı hakkında başkaca derdest dosya bulunmadığını, tutuklu kaldığı sürelerin infaz edildiğini, davacının gözaltı ve tutuklu kaldığı sürelerde maaş ödemesi yapılmadığı belirlenerek, 1.173,36 TL maddi, 2.150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anşaılmıştır.
IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin esasını oluşturan … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/346 Esas – 2016/216 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçundan 06.11.2009 – 09.11.2009 tarihleri ve 11.11.2009 – 21.12.2009 arasında 43 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.02.2016 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.
Davacı Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden
Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden hükmedilen manevi tazminat miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/3022 Esas, 2017/2926 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarıncaBatman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.