YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2030
KARAR NO : 2023/4283
KARAR TARİHİ : 24.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/139 E., 2016/25 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2021 tarih, 2016/106568 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkeme gerekçesinde “..Her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmışsa da; sanığa yüklenen eylemin suçun kanuni tanımındaki unsurlara uymadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki; sanığa iddianamede isnat edilen eylemin “müştekinin çalıştığı okul bahçesine gelerek müştekiye hakaret, tehdit ya da başka bir suça vücut vermeyecek şekilde ki sözlerle bağırması” şeklinde olması, bu şekildeki bir eylemin de TCK’nın 123. maddesinde tanımlı suçun maddi unsurlarına uymadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan CMK 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” denilmiştir.
2.Sanık aşamalarda eski eşi olan katılanla sürekli görüştüklerini, olay günü kendisini takip etmediğini annesi olan tanığın tarafsız olmadığını beyan ederek, suçlamaları kabul etmemiştir.
3.Katılan aşamalarda “Olay günü yarı yıl tatilinde öğle arası okuldan çıkıp evime giderken sanığın komşunun bahçesinde bağırıp çağırdığını gördüm. Annem rahatsız olmasın diye önemsemedim ve eve girdim. öğleden sonra evden çıkıp okula gideceğim esnada tepede oturmuş bizim evi gözetliyordu. Benim evden çıktığımı görünce üzerime doğru koşmaya başladı. Annem eve girmemi söyledi. Ancak ben okula gideceğim dedim. Evim ve okul çok yakın mesafededir. Koşar adımlarla okula girdim. daha sonra polisi arayarak sanıktan şikayetçi oldum. Sanıktan şikayetçiyim.” şeklinde beyanda bulunmuştur.
4.Katılanın annesi olan tanık … “Sanık 2002 yılında boşandıklarından beri kızım …’i ve beni rahatsız etmektedir. Olay günü kızım zile bastı aceleyle içeri girdi. “Anne kapıyı kapat … dışarıda bağırıyor” dedi. Kızım öğleden sonra işe giderken kızımın peşinden Hasan’ın koştuğunu gördüm. Kızım koşarak okula doğru gitti.” şeklinde beyanda bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılanın eski eşi olan sanığın, suç tarihinde anlaşılamayan sözler söyleyerek katılanın arkasından koşması ve korkan katılanın çalıştığı okula girerek polisi araması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun kanuni tanımında ifade edilen ısrar unsurunun gerçekleşmediği anlaşıldığından yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararında o yer Cuumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.