YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2326
KARAR NO : 2023/3815
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/110 E., 2018/312 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Antalya 11.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/110 Esas, 2018/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 63 üncü fıkrası gereğince neticeten hükmedilen 2500 TL adli para cezasının, istinaf edilmeksizin 03.07.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.01.2023 tarihli ve 94660652-105-07-13743-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/6286 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/6286 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 26/12/2017 tarihinde alkollü … kullandığı sırada kaza yaparak … sevk ve idaresindeki motorsiklete çarpması nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayla ilgili Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca farklı tarihlerde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçlarından ayrı ayrı iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli ve 2019/675 esas, 2022/252 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 89/1, 89/2-a,b ve 22/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek kararın 08/03/2022 tarihinde kesinleştiği,

Benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16/02/2021 tarihli ve 2020/11113 esas, 2021/1578 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, tehlikeli eylemin zarara yol açması halinde Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu – tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu durumlarda, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikâyetin gerçekleşmemesi ya da şikâyetten vazgeçme nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı hallerde ise, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının gerektiği,

Somut olayda, … isimli şahsın yaralanması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu ve sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığı gözetildiğinde, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ”hüküm verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 26.12.2017 tarihinde alkollü … kullandığı sırada kaza yaparak … idaresindeki motosiklete çarpması nedeniyle bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayla ilgili Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca farklı tarihlerde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçlarından ayrı ayrı iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2019/675 esas, 2022/252 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeten hükmedilen 15 ay hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci ve sekizinci maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay süreyle denetime tabi tutulmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde … sevk ve idare edemeyecek olan kişinin … kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın yalnızca 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetildiğinde somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığının anlaşılması karşısında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ”hüküm verilmesine yer olmadığına” kararı verilmesi gerekirken bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/110 Esas, 2018/312 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.