YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2610
KARAR NO : 2023/1894
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın yüzüne karşı 20.09.2022 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 21.09.2022 tarihinde Antalya Ceza Mahkemeleri Ön Bürosundan tavzih ve süre tutum dilekçesi verdiği, tavzih talebinin kabul edilmemesi halinde, kısa kararda katılan lehine hükmedilen vekalet ücretine hasren hükmü temyiz ettiği, temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 14. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci-ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi gereğince neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Antalya 14. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.10.2021 tarihli 2019/10485 Esas, 2021/7071 Karar sayılı kararı ile “…Sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu…” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 14. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/1260 Esas, 2022/1097 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci-ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi gereğince neticeten 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.03.2023 tarihli ve 2023/20723 sayılı, temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
Sanığın yüzüne tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın 2. fıkrasında “Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince 9200 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” karar verilmiş, gerekçeli kararda, asıl olanın tefhim edilen kısa karar olduğu ve tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar yazılması gerektiği nazara alınmaksızın, katılan lehine vekalet ücretine ilişkin kısım eklenmeden hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya 14. Asliye. Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/1260 Esas, 2022/1097 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.05.2023 tarihinde karar verildi.