YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4187
KARAR NO : 2023/3905
KARAR TARİHİ : 11.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/415 E., 2022/122 K.
SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
KARAR : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık … hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddenin üçüncü fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/415 esas, 2022/122 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.03.2023 gün ve 94660652-105-34-17134-2022-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37573 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37573 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 179/3 ve 62. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 18 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, gün karşılığı tayin edilen adli para cezasının, önce günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2.5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesinin 5 inci fıkrasında “…Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir..” şeklinde yer alan düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Kanunun “Basit yargılama Usulü” başlıklı 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ise “Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenlemede ise indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği belirtilmiştir.
3.Bu düzenlemeler karşısında incelenen dosyada mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinde üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 18 gün adli para cezasının, anılan Kanunun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden 360,00 TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, 25 gün adli para cezasının, önce günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2.İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/415 esas, 2022/122 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
Hükmün üçüncü ve dördüncü fıkraları çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmolunan 25 gün adli para cezasının, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 18 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 50/3, 50/1-a bendi uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden, 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.